ವಿಮಾನದ ಹಿಂಭಾಗ ನೆಲಕ್ಕಪ್ಪಳಿಸಿದರೆ ?

ವಿಮಾನವು ಟೇಕಾಫ್ ಆಗುವಾಗ ಅದರ ಹಿಂಭಾಗವು (Tail) ನೆಲಕ್ಕೆ ತಗುಲುವ ಘಟನೆ‌ಯನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ಟೇಲ್‌ಸ್ಟ್ರೈಕ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ರನ್‌ವೇ ಮೇಲೆ ವಿಮಾನವು ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಏರಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಅದರ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿ ತುಸು ಎಡವಟ್ಟಾದರೆ ಹಿಂಭಾಗ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ.

ವಿಮಾನದ ಮುಖ್ಯ ಚಕ್ರಗಳು ವಿಮಾನದ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣ ಕೇಂದ್ರದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಇದು ವಿಮಾನವು ‘ಪಿವೋಟ್’ ಅಥವಾ ಲಿವರ್‌ನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಚಕ್ರಗಳ ಸ್ಥಾನವು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಮುಂಭಾಗ ಎತ್ತಿದಾಗ ಹಿಂಭಾಗವು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಗುಲದಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ಉದ್ದನೆಯ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬೋಯಿಂಗ್ 777 ಅಥವಾ ಏರ್‌ಬಸ್ A 321) ಹಿಂಭಾಗದ ಕೆಳಗೆ ಸಣ್ಣ ಚಕ್ರ ಅಥವಾ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಪ್ಯಾಡ್ ಅನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ವಿಮಾನವು ತುಂಬಾ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಾಗಿದರೂ, ಈ ಬಂಪರ್ ಮೊದಲು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಗುಲಿ ವಿಮಾನದ ಮುಖ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಇದು ಹಳೆಯ ವಿನ್ಯಾಸ

ಆಧುನಿಕ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳು ಪೈಲಟ್‌ನ ಚಲನವಲನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಪೈಲಟ್ ವಿಮಾನದ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅತಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅದನ್ನು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಟೇಲ್‌ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಆಗದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಟೇಕಾಫ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್‌ಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವರು ಕೆಲವು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ‌

ಪ್ರತಿ ವಿಮಾನಕ್ಕೂ ‘ರೊಟೇಷನ್ ಸ್ಪೀಡ್’ ಎಂಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವೇಗವಿರುತ್ತದೆ. ವಿಮಾನವು ಆ ವೇಗವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲು ಪೈಲಟ್ ಮುಂಭಾಗದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಬಾರದು. ಕಡಿಮೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ವಿಮಾನವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಬದಲು ಹಿಂಭಾಗವು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತದೆ. ಪೈಲಟ್‌ಗಳು ವಿಮಾನದ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ ಸುಮಾರು ಎರಡರಿಂದ ಮೂರು ಡಿಗ್ರಿಗಳಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎತ್ತಬೇಕು.

ಇದನ್ನು ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಹಿಂಭಾಗವು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಎದುರುಗಾಳಿ (Headwind) ಹೆಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ವಿಮಾನ ಸುಲಭವಾಗಿ ಏರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಡ್ಡಗಾಳಿ ಅಥವಾ ಹಿಂಗಾಳಿ ಇದ್ದಾಗ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ. ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸರಕು (Cargo) ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಎಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಸಹ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ವಿಮಾನದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ತೂಕವಿದ್ದರೆ, ವಿಮಾನವು ಟೇಕಾಫ್ ಆಗುವ ಮೊದಲೇ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ವಾಲಿ‌ ಬಿಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿಮಾನ ಹಾರಾಟಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ‘ಲೋಡ್ ಶೀಟ್’ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ತೂಕವು ವಿಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಮಾನವು ಟೇಕಾಫ್ ಆಗುವಾಗ ಲಿಫ್ಟ್ (Lift) ಎಂಬ ಬಲವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ‌

ಬರ್ನೌಲಿ ತತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ, ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗಾಳಿ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸಿದಾಗ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ವಿಮಾನವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ. ವಿಮಾನದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ‘ಎಲಿವೇಟರ್‌ಗಳು’ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿದಾಗ, ಗಾಳಿಯ ಒತ್ತಡವು ವಿಮಾನದ ಬಾಲವನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಮೂಗು (Nose) ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಟೇಲ್‌ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಟೇಲ್‌ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಒಂದು ವೇಳೆ ವಿಮಾನದ ಹಿಂಭಾಗ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಗುಲಿದರೆ, ವಿಮಾನದ ರಚನೆಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್‌ ಗಳು ಹಾರಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸದೇ ತಕ್ಷಣವೇ ತುರ್ತು ಲ್ಯಾಂಡಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕು ಉಂಟಾದರೂ, ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ವಿಮಾನದ ಒಳಗಿನ ಗಾಳಿಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿಮಾನದ ಹಿಂಭಾಗ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗದಂತೆ ತಡೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಪೈಲಟ್‌ನ ಕೌಶಲವಲ್ಲ. ಅದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ನಿಖರವಾದ ತೂಕದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿದೆ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸೆನ್ಸರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಸುರಕ್ಷತಾ ನಿಯಮಗಳು ಇಂದಿನ ವಿಮಾನಯಾನವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಿವೆ.